با الزام واقعی آغاز کنید

قاعده مقصد را با دقت بخوانید. مشخص کنید محدودیت برحسب واژه، نویسه با فاصله یا اندازه‌گیری اعلام‌شده دیگری است.

پیش‌نویس را در شمارنده واژه جای‌گذاری و مجموع مرتبط را یادداشت کنید. نسخه‌ای نگه دارید تا بتوانید جزئیات حذف‌شده هنگام ویرایش را بازگردانید.

  1. محدودیت اعلام‌شده را بخوانید.
  2. پیش‌نویس را اندازه بگیرید.
  3. نسخه اصلی را ذخیره کنید.

نخست عبارت‌های کم‌ارزش را کوتاه کنید

ادعاهای تکراری، آغازهای متورم و جزئیاتی را که خواننده نیاز ندارد حذف کنید. کنش، زمینه ضروری و هر شرط مؤثر بر معنا را حفظ کنید.

نسخه کوتاه‌تر باید همچنان به پرسش اصلی خواننده پاسخ دهد. در صورت مفید بودن، برای عبارت‌بندی روشن‌تر از ویرایشگر سبک استفاده و سپس واقعیت‌ها را راستی‌آزمایی کنید.

  1. تکرارها را حذف کنید.
  2. عبارت‌های غیرمستقیم را کوتاه کنید.
  3. قیدهای ضروری را حفظ کنید.

ارسال نهایی را دوباره اندازه بگیرید

پس از هر تغییر اساسی، مجموع را دوباره بررسی کنید. بسته به مقصد، عنوان‌ها، فاصله‌ها و یادداشت‌ها ممکن است متفاوت شمرده شوند.

عبارت‌بندی نهایی را در فرم واقعی جای‌گذاری و شمارنده خود آن را بررسی کنید. آن سامانه تعیین می‌کند محدودیت اعلام‌شده رعایت شده است یا نه.

  1. متن اصلاح‌شده را اندازه بگیرید.
  2. نسخه نهایی را جای‌گذاری کنید.
  3. شمارنده مقصد را بررسی کنید.

مثال عملی

قبل
در این مقطع زمانی، قصد داریم فردا بازبینی پیش‌نویس را آغاز کنیم.
بعد
قصد داریم فردا پیش‌نویس را بازبینی کنیم.

نمونه کوتاه‌تر کنش برنامه‌ریزی‌شده و فردا را حفظ و آغاز متورم را حذف می‌کند.

پیش از پایان

  • تعریف محدودیت تأیید شده است.
  • کنش اصلی حفظ شده است.
  • شرط‌ها حذف نشده‌اند.
  • نسخه ارسالی همان نسخه اندازه‌گیری‌شده است.

سوالات و پاسخ‌ها

آیا برای صرفه‌جویی در فضا اعداد را حذف کنم؟

هر عددی را که برای معنا ضروری است حفظ کنید. نخست تکرارها یا عبارت‌های غیرضروری را حذف کنید.

اگر ابزارها اختلاف دارند، کدام شمارش اهمیت دارد؟

برای ارسال، قواعد اعلام‌شده و شمارنده نهایی مقصد را دنبال کنید.

باز کردن ابزار · شمارنده کلمات