เริ่มจากข้อกำหนดจริง
อ่านกฎของปลายทางอย่างละเอียด กำหนดว่าข้อจำกัดอยู่ในหน่วยคำ อักขระรวมช่องว่าง หรือการวัดอื่นที่ระบุไว้
วางร่างงานในตัวนับคำและบันทึกจำนวนที่เกี่ยวข้อง เก็บสำเนาไว้เพื่อกู้รายละเอียดที่ถูกลบระหว่างแก้ไข
- อ่านข้อจำกัดที่ระบุไว้
- วัดร่างงาน
- บันทึกเวอร์ชันต้นฉบับ
ตัดถ้อยคำที่มีคุณค่าน้อยก่อน
ลบข้อความยืนยันที่ซ้ำกัน ช่วงเปิดที่ฟุ่มเฟือย และรายละเอียดที่ผู้อ่านไม่จำเป็นต้องรู้ รักษาการกระทำ บริบทที่จำเป็น และเงื่อนไขใด ๆ ที่ส่งผลต่อความหมาย
เวอร์ชันที่สั้นลงยังควรตอบคำถามหลักของผู้อ่าน ใช้ตัวแก้ไขสไตล์เพื่อทำให้ถ้อยคำชัดเจนหากจำเป็น แล้วตรวจสอบข้อเท็จจริง
- ลบการซ้ำซาก
- ย่อวลีแบบอ้อมค้อน
- รักษาคำข้อจำกัดที่จำเป็น
นับสิ่งที่จะส่งใหม่อีกครั้ง
ตรวจจำนวนอีกครั้งหลังการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ ชื่อเรื่อง ช่องว่าง และหมายเหตุอาจถูกนับต่างกันตามปลายทาง
วางถ้อยคำฉบับสุดท้ายลงในแบบฟอร์มจริงและตรวจตัวนับของระบบนั้น ระบบดังกล่าวเป็นตัวกำหนดว่าเข้าเกณฑ์ข้อจำกัดหรือไม่
- วัดข้อความที่แก้ไขแล้ว
- วางเวอร์ชันสุดท้าย
- ตรวจตัวนับของปลายทาง
ตัวอย่างที่ใช้งานได้
ณ เวลานี้ เรากำลังวางแผนที่จะเริ่มทบทวนร่างในวันพรุ่งนี้
เราวางแผนทบทวนร่างในวันพรุ่งนี้
ตัวอย่างที่สั้นลงยังคงการกระทำที่วางแผนไว้และคำว่า tomorrow ไว้ โดยตัดส่วนเปิดที่เกินความจำเป็นออก
ก่อนเสร็จสิ้น
- ยืนยันคำนิยามของข้อจำกัดแล้ว
- คงการกระทำหลักไว้
- ไม่ได้ลบเงื่อนไข
- เวอร์ชันที่ส่งคือเวอร์ชันที่วัด
คำถามและคำตอบ
ควรลบตัวเลขเพื่อประหยัดพื้นที่หรือไม่
คงตัวเลขที่จำเป็นต่อความหมายไว้ ลบการซ้ำซากหรือถ้อยคำที่ไม่จำเป็นก่อน
หากเครื่องมือให้จำนวนไม่ตรงกัน จะนับแบบใด
เมื่อส่งงาน ให้ยึดกฎและตัวนับสุดท้ายของปลายทาง