ระบุเสียงที่ต้องรักษา

พิจารณาระดับความเป็นทางการ คำที่ต้องการใช้ และจังหวะประโยค ระบุว่าองค์ประกอบใดช่วยผู้อ่าน และองค์ประกอบใดเพียงทำให้ข้อความติดตามยากขึ้น

ตัวแก้ไขสไตล์มีเป้าหมายที่จะรักษาน้ำเสียงของข้อความที่ให้มา แต่ไม่มีตัวควบคุมน้ำเสียงแยกสำหรับงานแก้ไขข้อความนี้

  1. อ่านต้นฉบับออกเสียง
  2. ทำเครื่องหมายคำสำคัญ
  3. ระบุปัญหาด้านความอ่านง่าย 1 ข้อ

เปรียบเทียบความหมายและน้ำเสียง

บันทึกอบอุ่นอาจเสียบุคลิกหายไปหากทุกประโยคกลายเป็นทางการ คำสั่งทางเทคนิคอาจทำให้เข้าใจผิดหากแทนศัพท์เฉพาะทางด้วยถ้อยคำสนทนน

ตรวจทานการเปลี่ยนแปลงแต่ละรายการในบริบทของย่อหน้าทั้งย่อหน้า อย่าเลือกประโยคเพียงเพราะฟังดูน่าประทับใจเมื่ออยู่โดด ๆ

  1. เปรียบเทียบส่วนเปิด
  2. ตรวจสอบศัพท์เฉพาะทาง
  3. อ่านย่อหน้าทั้งหมด

ใช้ดุลยพินิจขั้นสุดท้ายของคุณ

เก็บการปรับปรุงที่เป็นประโยชน์ และคืนถ้อยคำที่เหมาะกับวัตถุประสงค์มากกว่า ใช้ผู้ช่วยเขียนสำหรับงานตรวจทานที่อธิบายไว้แยกต่างหาก หากต้องการฉบับทางเลือก

จบด้วยการตรวจสอบข้อเท็จจริงและไวยากรณ์ ภาษาที่เป็นธรรมชาติมีประโยชน์ก็ต่อเมื่อสื่อข้อความที่ถูกต้อง

  1. เลือกการแก้ไขอย่างคัดเลือก
  2. คืนถ้อยคำที่จำเป็น
  3. ตรวจสอบข้อความฉบับสุดท้าย

ตัวอย่างที่ใช้งานได้

ก่อน
ขอบคุณที่ส่งบันทึกมา คุณช่วยชี้แจงตัวอย่างสุดท้ายก่อนเราจะแบ่งฉบับร่างได้หรือไม่
หลัง
ขอบคุณสำหรับบันทึก คุณช่วยชี้แจงตัวอย่างสุดท้ายก่อนเราจะแบ่งฉบับร่างได้หรือไม่

ทั้งสองฉบับคงคำขอที่สุภาพไว้ การเปลี่ยนเล็กน้อยควรได้รับการยอมรับก็ต่อเมื่อเข้ากับถ้อยคำที่คุณใช้เป็นปกติ

ก่อนเสร็จสิ้น

  • ระดับความเป็นทางการเหมาะกับผู้อ่าน
  • คำสำคัญยังคงแม่นยำ
  • คำขอไม่เปลี่ยนแปลง
  • ทางเลือกสุดท้ายของคุณตั้งอยู่บนเหตุผลอย่างตั้งใจ

คำถามและคำตอบ

ฉันต้องใช้ย่อหน้าที่เขียนใหม่ทั้งย่อหน้าหรือไม่

ไม่ คุณสามารถเก็บการเปลี่ยนแปลงรายการที่ต้องการและคงถ้อยคำเดิมส่วนที่เหลือไว้

การแก้ไขสไตล์เหมือนการตรวจทานคำบรรยาดหรือไม่

ไม่ การตรวจทานคำบรรยาดเน้นข้อผิดพลาดเชิงกลไก ส่วนการแก้ไขสไตล์ยังเปลี่ยนถ้อยคำและลำดับความคิดด้วย

เปิดเครื่องมือ · ตัวแก้ไขสไตล์